Jongeren zijn de toekomst, en gelukkig maar

Jongeren zijn de toekomst, en gelukkig maar

Mijn nichtje (de dochter van mijn broer) werd onlangs achttien. In plaats van haar de zoveelste paar schoenen cadeau te doen, besloot ik haar een lang weekend mee te nemen naar Londen. Héél vervelend voor mij natuurlijk, dat ik nu gedwongen werd me onder te dompelen in een jongerencultuur van een stad waar ik maar al te graag kom.

Nu vind ik mezelf met mijn 34 lentes verre van oud, maar daar denkt mijn nichtje – een Rotterdamse middelbare vwo-scholier – anders over. Iedere keer dat ik mijn mond opentrek en straattaalwoorden gebruik waar ik vroeger hoge ogen mee wist te gooien, trakteert ze me op een lachsalvo. Kennelijk zeggen jongeren tegenwoordig geen ‘sma’ (chick) meer, maar ‘ams’. En kennelijk is niet alleen mijn vocabulaire maar ook mijn Instagram-account een mess – ‘je kan niet zomaar alles posten, er zit geen lijn in’, zei ze terwijl ze mijn telefoon uit mijn handen griste om te voorkomen dat ik de zoveelste #selfie zou plaatsen.

Omdat ze me al zo oud en saai vindt, besloot ik het verplichte museumrondje door Londen te laten voor wat het is en mijn nichtjes wensen leidend te laten zijn. Mijn verwachtingen waren eerlijkheidshalve niet echt hooggespannen. Op mijn achttiende kwam míjn wensenlijstje immers niet veel verder dan ‘winkelen’ en ‘fast food eten’. Onderweg naar Schiphol zette ik me schrap voor een weekend vol Instagrammable taartjes, American Pancakes, kip van de Zuid-Afrikaanse keten Nando’s en als tussendoortje fish and chips

Ik kwam bedrogen uit. Ze had een woke to do-list samengesteld waar naast het Arabische Shubbak-festival – waar opvallend veel niet-Arabieren op afkwamen, maar dat terzijde – ook ‘kunst’ op stond: een expositie in de Hayward Gallery – Kiss My Genders –, met werken van kunstenaars als Zanele Muholi en Amrou Al-Kadhi. Die kunstenaars bevragen en bekritiseren

met hun werk de binaire man-vrouw-verdeling; een onderwerp dat ik niet zo snel associeer met 18-jarige pubers.

In de boekhandel knoopte ze een gesprek aan met de verkoper om te achterhalen hoe Pride Week eraan toe was gegaan – ‘veel, hetero’s’ –, in de lift in het hotel vertelde ze een oudere man onomwonden dat hij medeverantwoordelijk is voor alle Brexitperikelen omdat hij niet had gestemd. Onze reis kreeg plots iets weg van antropologisch veldonderzoek.

Bij de Londense voetgangersoversteekplaatsen stond ze fanatiek foto’s te maken van het oversteeklicht: het groene mannetje is hier en daar vervangen door twee vrouwentekens of twee mannentekens. De invalide-zitplaatsen in de metro met teksten als ‘Not All Disabilities Are Visible’ moesten ook op de foto, evenals de grote reclameposters met illustraties van alle soorten mensen – van kleur, tot fysieke gesteldheid, tot religie –. ‘Is het nou echt zo moeilijk om inclusief te zijn?!’ riep ze enthousiast toen ze terugkwam van een genderneutraal toilet. ‘Wie bén jij?’ dacht ik terwijl ik haar aanschouwde.

Er wordt wat geklaagd over jongeren. Ze zouden verwend zijn, niet weten wat vervelen is en altijd maar in hun mobieltje gedoken zitten. Van een afstandje lijkt dat misschien ook zo, maar na een weekendje weg met mijn nichtje zie ik dat inmiddels anders. Niet lang geleden was ze nog een verlegen puber, maar inmiddels lijkt ze meer en meer haar plaats in de maatschappij te vinden. Mede dankzij empowering Instagram-accounts en podcasts als Fufu & Dadels, met thema’s die haar – een islamitische jonge vrouw van kleur – aan het hart gaan, is ze nieuwsgierig naar de wereld om zich heen. Iedere vanzelfsprekendheid wordt bevraagd. Hoe anders is dat voor de oudere generaties die het liefst hardnekkig vasthouden aan tradities en verandering maar eng vinden. Wat dat betreft is het een verademing te bedenken dat jongeren als mijn nichtje de toekomst zijn.

‘De keuze is: obsessief met mijn gewicht bezig zijn, of genieten van het leven. Ik kies voor het laatste’

‘De keuze is: obsessief met mijn gewicht bezig zijn, of genieten van het leven. Ik kies voor het laatste’

‘Leer je kinderen wat hun rechten zijn als ze staande worden gehouden’

‘Leer je kinderen wat hun rechten zijn als ze staande worden gehouden’